Twee belangrijke lessen uit de couveuseperiode

Met Wereld Prematuren Dag in het verschiet word ik teruggeworpen naar 2017: het jaar waarin mijn tweeling prematuur ter wereld kwam.

Dit jaar is het thema van Wereld Prematuren Dag ‘Contact’. Een thema dat je van meerdere kanten kunt belichten: contact tussen ons als ouders en onze couveusekinderen, contact tussen ons als ouders en artsen/verpleegkundigen, contact tussen ons als ouders en onze omgeving, contact tussen onze couveusekinderen en zorgverleners, enzovoort. Waar ik echter meteen aan denk bij het thema ‘Contact’ is contact tussen mij als moeder en de zorgverleners.

Zowel de periode in het academische ziekenhuis als in het streekziekenhuis heb ik als een warm bad ervaren. Over het algemeen had ik goed contact met zowel de verpleegkundigen als de artsen. Ik heb in Kleine Maatjes al meerdere keren mijn respect uitgesproken en bij deze nogmaals: ik vind het zo bijzonder en bewonderenswaardig hoe verpleegkundigen en artsen hun beroep uitoefenen. Ik verbaasde mij over hun empathie en hun vermogen om mij gerust te stellen op de momenten waarop ik dit het hardste nodig had, hun humor en hun sterke communicatievaardigheden. Inlevingsvermogen is echt een kwaliteit, dat heb ik me in die tijd goed gerealiseerd. Toch heb ik ook in diezelfde periode een paar mindere contactmomenten gehad, waar ik van heb geleerd. Een paar momenten staan me nog goed bij.

Één van die momenten was een gesprek met een Physician Assistant*. Het was twee dagen na de geboorte van mijn tweeling. Één van de twee kindjes heeft het zwaar gehad in de baarmoeder en had een paar uiterlijke bijzonderheden – volgens de neonatoloog was dit een gevolg van de condities in de baarmoeder. Door een verpleegkundige werd me medegedeeld dat er die middag een Physician Assistant (PA) langs zou komen om even met me te praten over de tweeling. Verder geen info, enkel ‘even praten’. De PA kwam langs op de kamer in het bevalcentrum waar ik toen nog opgenomen was. Mijn partner was even koffie aan het halen. De PA vroeg direct: “Waar is uw man? Dit gesprek is erg belangrijk en uw man dient absoluut aanwezig te zijn.” De toon was gezet en ik schrok ervan. Dit zou toch enkel een ‘gesprekje’ zijn? Vanwaar de serieuze ondertoon? De strekking van het gesprek was dat het mogelijk was dat mijn zoontje een syndroom had dat niet met het leven verenigbaar is. Dat was een klap in mijn gezicht. De rest van zijn verhaal is volledig langs me heen gegaan. Hij leidde zijn verhaal niet in, zei niet dat er een kans was dat het allemaal mee zou vallen. Dit was zijn uitspraak en daar moesten we het mee doen. Dit gesprek heeft mij als kersverse moeder enorm van slag gemaakt. De PA toonde weinig inlevingsvermogen en had volgens mij geen enkel idee hoe verwoestend een dergelijke boodschap kan zijn.

 

Een ander gesprek dat me is bijgebleven, was met een plastisch chirurg. Toen wij met ons zoontje binnenkwamen was zijn eerste vraag: “Wat doen jullie hier?” Lekkere binnenkomer. Hij eindigde ons bezoek met “Ik kan niets voor jullie doen, we opereren sowieso niet voordat een kind een jaar is, dus deze afspraak is zinloos.” Dit terwijl de afspraak al was ingepland toen ons zoontje op de NICU lag en juist op initiatief van de dienstdoende artsen aldaar.

We hadden oppas geregeld voor ons andere zoontje en waren uren kwijt aan deze afspraak. Als we dit hadden geweten, had het ons veel tijd en moeite bespaard. Ik was flabbergasted en kon even niets meer uitbrengen, terwijl ik van nature niet op mijn mondje gevallen ben. Het toppunt moest echter nog komen: de arts gaf aan dat de oorzaak van het symptoom bij mijn zoontje zonder twijfel lag bij een genetische afwijking, dat was 100% zeker. Daar had hij geen klinisch geneticus voor nodig, gaf hij aan. Ook dit heeft destijds mijn wereld behoorlijk op zijn kop gezet. Er bestond bij mijn zoontje een ‘verdenking’ van een syndroom, maar zijn symptomen zouden ook verklaard kunnen worden door de omstandigheden in de baarmoeder.

Deze arts deed een, voor mij, nogal heftige uitspraak. Zonder blikken of blozen werden we weer buiten gezet. Een syndroom rijker en een illusie armer. Achteraf is gebleken dat mijn zoontje geen genetische afwijking heeft en dat zijn uiterlijke kenmerken volledig verklaard worden vanuit het gebrek aan ruimte in de baarmoeder. Het contact tussen een arts en ouders kan door inlevingsvermogen, goede communicatie en empathie worden gemaakt of gebroken. Als je in de rollercoaster van een vroeggeboorte zit, dan is dát op dat moment jouw hele wereld. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed, als een beetje slaap je al gegund is. Je bent enkel bezig met de gezondheid van je kindje(s) en hebt reële angsten.

Een zorgprofessional die dit begrijpt, zich inleeft in jouw situatie én op een duidelijke, volledige en prettige wijze communiceert, heeft naar mijn mening de sleutel tot goed contact in handen. Ik heb dit gelukkig 99% van mijn ziekenhuisperiode mogen ervaren en gun dit alle couveuseouders! Vanuit de couveusetijd heb ik twee lessen geleerd. De eerste is: doorvragen, assertief zijn en geen genoegen nemen met te weinig informatie. Je kunt beter doorvragen, dan dat je het gevoel hebt dat je als mama of papa niet goed genoeg geïnformeerd bent over je eigen kind. De tweede les is: volg je moeder- of vaderhart, want dat klopt. Je weet als moeder en vader het beste hoe het met je eigen kind gaat, onderschat dit niet!

*) Physician Assistant: zorgprofessional die na het volgen van een HBO-opleiding o.a. de routinematige onderdelen van de medisch zorg van de arts kan overnemen

Reacties

reacties

Voor ouders

Heb je of krijg je binnenkort een kindje dat op afdeling Neonatologie of een NICU wordt opgenomen? Je staat er niet alleen voor!

lees meer

Voor familie en vrienden

Een kraamvisite in het ziekenhuis gaat anders dan je gewend bent. We geven je graag wat tips en kadoideeën.

lees meer

Voor professionals

We bundelen onze krachten met zorgverleners in het Neokeurmerk. Hiermee maakt je ziekenhuis of afdeling inzichtelijk hoe hoog de kwaliteit van zorg is. Bezoek de speciale website voor meer informatie.

lees meer
Donatiebedrag in €:
0